| |
Wielki Post jest
okresem gdy wszyscy badamy nasze sumienia, pragnienia i czyny,
żeby lepiej zdać sobie sprawę z naszej własnej
grzeszności. Tak jak dobro, które czynimy
kształtuje nie tylko nasze własne życie, ale i
życie wszystkich żyjących "w Chrystusie", tak również
i czynione przez nas zło dotyka wszystkich.
Lista grzechów może wydawać się
prozaiczna do
momentu gdy natkniemy się na taki grzech, który musi oburzyć wszystkich, ponieważ przynosi wstyd wszystkim katolikom.
W
okresie tegorocznego Wielkiego Postu doniesienia o molestowaniu
seksualnym nieletnich przez księży i biskupów ujawniają
zachowania, które mają charakter nie tylko głęboko
grzeszny, ale wręcz kryminalny.
Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla tych potępienia
godnych czynów. Seksualne molestowanie małoletnich
jest nie tylko haniebne samo w sobie;
ma ono również niszczycielski wpływ na całe
dalsze życie niewinnych osób.
Przed objęciem stanowiska Arcybiskupa w Chicago oraz w
czasie pełnienia przeze mnie funkcji superiora w moim własnym
zgromadzeniu religijnym miałem okazję rozmawiać z
ofiarami przestępstw seksualnych popełnionych przez księży
i inne osoby. Są
to historie wołające o pomstę do nieba.
Jeśli zniszczy się zaufanie, które jest przecież
warunkiem zdrowia emocjonalnego, to odbudowanie życia ofiar
przestępstw seksualnych jest długotrwałym , a czasem
wręcz niemożliwym procesem.
Konsekwencją takich doświadczeń są często
późniejszy alkoholizm, nadużywanie narkotyków, nieudane
małżeństwa, a czasem i bezpowrotnie zrujnowane
poczucie własnej wartości.
Osobom o najmniejszym choćby stopniu wrażliwości
nie wolno pozostać
obojętnym na smutek i gniew będący wynikiem takiego
przeżycia.
Ponad
dziesięć lat temu również i Archidiecezja
Chicagowska musiała zmierzyć się z tym problemem z
powodu wielkiego skandalu wywołanego grzechami niektórych księży
na naszym terenie. Wtedy
okazało się co prawda, że kilka z tych historii zostało
spreparowanych - najgłośniejszą z nich było
oskarżenie pod adresem samego kardynała Bernardina.
Ponieważ jednak każdy z takich zarzutów musi być
traktowany z należytą powagą, niezależna komisja
powołana w tym celu dokonała oceny sytuacji a rezulataty
swych badań podała do wiadomości publicznej.
Przy współpracy rzeczoznawców zaanagażowanych z
zewnątrz komisja ta zaleciła pewne posunięcia.
Archidiecezja rozważyła te zalecenia i skorzystała
z nich przy wypracowywaniu swojej linii postępowania obowiązującej
przy reagowaniu na oskarżenia o niewłaściwe seksualne
zachowanie w stosunku do nieletnich, ich klasyfikowaniu i ochronie
dzieci. Te zasady i
procedury obowiązują na naszym terenie od ponad dziesięciu
lat. Są one
wydrukowane na nowo w ostatnim numerze The
Catholic New World.
Przyjęta przez
naszą Archidiecezję linia
postępowania wytycza sposoby i środki mające na celu
zapewnienie ochrony dzieciom, z których
prawdopodobnie najważniejszym jest dziewięcioosobowa
niezależna Komisja Oceny Przydatności Zawodowej.
W jej skład wchodzą trzy osoby duchowne oraz sześciu
katolików świeckich nie będących pracownikami
Archidiecezji. Sa to:
psychiatra, psycholog lub pracownik socjalny, adwokat, członek
rady parafialnej, ojciec lub matka wraz z ofiarą molestwania
seksualnego lub tylko któreś z rodziców ofiary molestowania
seksualnego.
Administrator
Komisji jest odpowiedzialny za kontaty z władzami cywilnymi.
Oznacza to, że spoczywa na nim prawny obowiązek
dostosowania się do cywilnych
wymogów dotyczących składania doniesień o
molestowaniu seksualnym osoby nieletniej
i współpracowania z osobami prowadzącymi
śledztwo. Wszystkie
doniesienia na temat niewłaściwego postępowania o
charakterze seksualnym osób duchownych w stosunku do małoletnich
kierowane są do Komisji Oceny Przydatności Zawodowej. Decyzje odnośnie wycofania danego księdza z pracy
duszpasterskiej lub jego ewentualnego powrotu podejmowane są
przez tą właśnie Komisje.
Po
otrzymaniu oskarżenia Komisja przekazuje je do mnie wraz z oceną
jego wiarygodności. Gdy
oskarżenie, jak to się niestety często zdarza,
ma wszelkie znamiona wiarygodności, Komisja zaleca albo
zawieszenie księdza w pracy duszpasterskiej na czas prowadzenia
dochodzenia albo umożliwia mu dalsze sprawowanie obowiązków,
ale pod nadzorem. Jeżeli
ofiarą molestowania jest osoba małoletnia, powiadamia się
Stanowy Wydział d/s Rodziny i Dzieci w Illinois.
Jeśli ksiądz pozbawiony zostaje prawa wykonywania
obowiązków duszpasterkich, powiadamia się Prokuratora Stanowego. Innymi słowy, archidiecezjalna procedura nakłada
obowiązek ujawnienia władzom odpowiedzialnym za ochronę
dzieci i bezpieczeństwo publiczne czynów, jakich dopuścił
się dany ksiądz oraz nazwisk osób poszkodowanych.
Prócz
troski o ochronę dzieci, procedura ta ma również na celu
zapewnienie pomocy ofiarom molestowania.
Jeżeli zarzut dotyczy wydarzenia, które miało
miejsce niedawno, zwołuje sie zebranie w parafii mające na
celu ustalenie czy jest jeszcze więcej ofiar takiego nadużycia
i czy może chciałyby one również złożyć
skargę. Do osób,
które wystąpią z takim oskarżeniem, wysyłane
jest pismo z informacją, że mają one prawo zgłosić
swoje zarzuty władzom cywilnym.
W tym celu została założona specjalna linia
telefoniczna. Ofiarom
przestępstw na tle seksualnym oferuje się również
pomoc w postaci konsultacji psychologicznych i duchowych.
Jakie
są efekty tych posunięć?
Z raportów, które do mnie napływają wynika,
że od czasu gdy te procedury zostały wprowadzone w życie,
ich skuteczność jest bardzo wysoka.
Należy jednak liczyć się
z faktem, że wiele ofiar molestowania zostało
przeoczonych i nie otrzymało żadnego wsparcia.
Jestem ogromnie wdzięczny wszystkim osobom, dzięki
których pracy działania te przynoszą pozytywne wyniki,
szczególnie zaś członkom Komisji Oceny Przydatności
Zawodowej. W każdej kolejnej sprawie ich wyważone oceny,
mają dla mnie nieocenioną wartość.
Z
powodu wydarzeń, które poruszyły opinię krajową
w ostatnich tygodniach, zwróciłem się do Kanclerza
Archidiecezji o powtórne przyjrzenie się wytycznym,
procedurom, protokołom i kryteriom, według których
prowadzone są sprawy niewłaściwego zachowania o
charakterze seksualnym ze strony księży wobec nieletnich.
Poprosiłem o ten dodatkowy przegląd aktualnych
spraw po to, żeby mieć pewność, iż
Archidiecezja robi wszystko, co w jej mocy, aby administracyjnie
chronić dzieci i nastolatki.
Celem tego przeglądu jest precyzyjne określenie
stosunków na linii Archidiecezja - władze cywilne i upewnienie
się, iż nasze wytyczne i procedury nie tylko pozostają
w zgodzie, ale nawet przekraczają standardy władz
cywilnych. Przegląd
dotyczy również każdej indywidualnej sytuacji księdza,
wobec którego powzięto podejrzenie.
Właśnie
w okresie Wielkiego Postu, świadomość
naszej grzeszności prowadzi do zrozumienia głębi Bożej
miłości i przebaczenia. Wiadomości podawane w środkach masowego przekazu są
bolesną drogą prowadzącą do wglądu we własne
sumienie. Grzech może być wybaczony, bo
Chrystus umarł właśnie po to, by nasze grzechy
zostały nam przebaczone i dał Apostołom moc ich
odpuszczania. W świetle Bożej miłości również
i grzech seksualnego molestowania może być
odpuszczony, ale nawet i wtedy musimy liczyć się z
jego konsekwencjami. Archidiecezjalne
procedury dotyczące niewłaściwego zachowania natury
seksualnej ze strony księży są właśnie próbą
wyciągnięcia konsekwencji wobec winnych tego wielkiego
grzechu.
Seksualne
nadużycia ze strony duchownych w stosunku do osób nieletnich są
obecnie problemem rozpowszechnionym znacznie bardziej, niż
przypuszczano jeszcze kilkanaście lat temu.
Odprawiając pokutę za nasze grzechy w czasie
tegorocznego Wielkiego Postu, ofiarujmy również pokutę za
grzech seksualnego molestowania nieletnich popełniony przez księdza
lub kogokolwiek innego.
Ostatnio
zwróciłem się do redakcji Catholic
New Word z prośbą o ponowne wydrukowanie tekstu
kardynała Bernardina sprzed dziesięciu lat o społecznym
uwarunkowaniu tego grzechu, który jest też przestępstwem
kryminalnym. W momencie
pisania tych słów, mam przed oczyma twarze ofiar, które
spotkałem osobiście i prawdziwie modlę sie o to,
żeby za kolejne dziesięć lat nie było już
potrzeby przedrukowywania mojego tekstu.
Niech Wam Bóg błogosławi.
|
|