16-go Kwietnia 2006 r.
Zmartwychwstanie Chrystusa i tajemnica Bożego Miłosierdzia

Boże Narodzenie jest łatwe. Śliczna scena żłóbka i wspaniała atmosfera, która go otacza natychmiast nas pociąga. Boże Narodzenie gra na uczuciach ludzkich i przyciąga miliony ludzi, którzy mogą albo nawet nie pojmują tajemnicę wcielenia wiecznego Syna Bożego.

Wielkanoc to, zupełnie, inna historia. Samo wydarzenie historyczne jest już wyzwaniem. Jezus, który naprawdę umarł na krzyżu, również prawdziwie zmartwychwstał w swoim ludzkim ciele. Mimo, że Ewangelie i listy św. Pawła potwierdzają tę prawdę, to jednak nie opisują one, jak to się dokonało. Jest to Boża interwencja w ludzką historię, która jednak w końcowym swym efekcie jest nieuchwytna ani przez historię ani przez ludzkie umysły.

Podczas Bożego Narodzenia, Bóg wszedł w nasze codzienne życie. Podczas Wielkanocy, Bóg przedarł się przez ograniczone życie ludzkie i wszedł do rzeczywistości istniejącej poza śmiercią. Ciało, w którym Jezus wyszedł z grobu jest to samo, a jednak jakże głęboko zmienione. Jezus zmartwychwstał w jego własnym ciele; które jest teraz nieśmiertelne i uwielbione przewyższając nasz normalny fizyczny wszechświat.

Zmartwychwstały Chrystus wznosi się nie tylko ponad nasz zwyczajny sposób bytowania, ale nawet zdumiewająco więcej, on zaprasza nas do pójścia za nim do tego nowego życia. Mimo tego nasza nadzieja zbawienia nie jest ucieczką od materialnego wszechświata i od naszego ciała; przeciwnie, nasze materialne ciała zostaną odkupione i będą się czuły u siebie w życiu wiecznym podobnie jak nasze dusze. To jest właśnie obietnicą Wielkanocy dla nas. Już rozpoczęliśmy żyć tym zmartwychwstałym życiem od naszego chrztu świętego, gdy zanurzyliśmy się w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Przyjmujemy ziarenka nieśmiertelności w zmartwychwstałym ciele Chrystusa, kiedykolwiek przyjmujemy Komunię świętą.

W ubiegłym miesiącu, Papież Benedykt XVI powiedział, że zmartwychwstanie Jezusa zawiera dla nas dwie rzeczy: obecność i prawdę. W jego uwielbionym ciele, zmartwychwstały Chrystus jest obecny kiedykolwiek chce być, a on chce być z nami. Zaraz po wyjściu z grobu, Chrystus rozpoczął przebywać z wybranymi świadkami z pośród jego uczniów. Dzisiaj Jezus nadal jest z nami a szczególnie w sakramentalnych znakach w Kościele. On, Pan chwały, jest obecny, postrzegany przez wiarę i działa w społeczności ludzi wierzących, którzy należą do niego i biorą udział w jego życiu przez wiarę i chrzest. On nieustannie pogłębia to życie i przywraca jego siłę przez sakramenty, które są jego nieustającym darem i działaniem w jego Kościele. Misją Kościoła jest głoszenie zmartwychwstałego Pana i zbawienie, które przynosi dla całego świata aż do jego powrotu w chwale.

W czwartym stuleciu, św. Epifaniusz, biskup Cypru, napisał wielkanocny hymn, w którym Bóg mówi: “Obudź się człowiecze śpiący i zmartwych powstań, a Chrystus da ci światło, gdyż nie stworzyłem ciebie byś pozostał na zawsze w więzieniu.” Ten hymn zawiera całą prawdę o Wielkanocy. Wielkanocne światło jest prawdą, że Bóg objawił nam się w Chrystusie. Więzienie, w którym jesteśmy odcięci od światła i zanurzeni w ciemności, to nasza ignorancja o Chrystusie i nasze obrócenie się od jego prawdy. Poncjusz Piłat zapytał Jezusa podczas jego sądu:, “Co to jest prawda?” Piłat nie chciał odpowiedzi. On pozostał w ciemności i był zniewolony nią; Jezus oznajmił, że jest Prawdą i będąc wolnym uwolnił nas.

Przez cały rok, zespół katechetyczny w naszych parafiach głosił, że Chrystus zmartwychwstał i wyjaśniał znaczenie tej prawdy dla katechumenów i kandydatów, którzy przyjmą sakramenty po raz pierwszy podczas liturgii Wielkiej Soboty. Ta wspaniała liturgia robi się jeszcze wspanialszą, gdy widzi się działania łaski Bożej w życiu tych, którzy przyłączyli się do Kościoła prosząc o życie i światło Chrystusa. Jestem zawsze bardzo wdzięczny tym zespołom katechetycznym w naszych parafiach, które poświęcają tyle czasu i okazują tyle serca tej pracy, która leży w centrum misji Kościoła.

Fakt zmartwychwstania Chrystusa jest podstawą naszej wiary; obietnica naszego własnego zmartwychwstania jest podstawą naszej nadziei. Miłosierny Bóg chce dzielić jego własne życie z nami; a jego Syn formuje to życie, by dostosowało się do jego własnego, nawet w jego cielesnej rzeczywistości. Po Wielkanocy, cały Kościół, wraz z tymi ostatnio ochrzczonymi, rozmyśla nad naszym przeznaczeniem w Chrystusie, miłosierdzie Boże daje powód do głębokiej radości. Radujemy się w prawdzie: Chrystus zmartwychwstał. Radujemy się w Chrystusie i w jego Ciele Mistycznym, Kościele. Radujemy się z tymi, którzy są świadkami prawdy w ich nawróceniu. Radujemy się w miłosierdziu Bożym, które prowadzi nas do prawdy, do przebaczenia i wolności.

Niech nasze Wielkanocne świętowanie, w tym roku, będzie dla wszystkich katolików Archidiecezji źródłem wielkiej radości. Chrystus zmartwychwstał i miłosierdzie Boże jest dostępne dla wszystkich. Alleluja!