PrzesŁanie KardynaŁA 2009

14 stycznia 2009 r.

Św. Paweł w Ameryce
 
“Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich…” (1Tes 1, 2)
Pierwszy list św. Pawła do Kościoła w Salonikach jest prawdopodobnie pierwszym z jego listów w Nowym Testamencie. Napisany został około roku 50 A.D. List zaczyna się pozdrowieniem: “. Łaska wam i pokój (1Tes1,1)” a kończy się pozdrowieniem, które przechodzi w formę modlitwy, “ Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami!” (1Tes 5, 28) “Św. Paweł nazywany jest Doktorem Łask, ponieważ życie Boga w nas, nazwa łaską, którą zdobył Chrystus dla nas i łaska ta była w centrum jego życia, jego nauczania i jego posłannictwa.
 
Rok ten jest rokiem św. Pawła – od 29 czerwca 2008 do 29 czerwca 2009 roku. W dniu 25 stycznia przypada święto Nawrócenia św. Pawła. W dniu 22 stycznia przypada dziesiąta rocznica wydania dokumentu zwanego: „Kościół w Ameryce”. Ten dokument to owoc pracy wielu biskupów tego Kontynentu, którzy wraz z papieżem Janem Pawłem II, zastanawiali się nad misją Kościoła wchodzącego w okres trzeciego tysiąclecia. Życie i listy św. Pawła były podstawą, dziesięć lat temu, do opracowania tej misji dla Północnej i Południowej Ameryki.

Św. Paweł jako Konwertyta.
 
Trzeci rozdział tego dokumentu, „Kościół w Ameryce”, mówi o nawróceniu się do Chrystusa w Jego Ciele, czyli w Kościele. Życie Pawła zmieniło się diametralnie po spotkaniu zmartwywstałego Chrystusa w drodze z Jerozolimy do Damaszku. Chrystus zwrócił się do Pawła, żeby przestał prześladować Kościół i zaprosił go do bezustannego wzrostu w świętości życia. Nowy Testament używa słowa „matanoia”, zmiana mentalności, gdy mówi o nawróceniu się. Wcale to nie znaczy zmiana decyzji, ale, raczej zmiana sposobu życia i postępowania w świetle Ewangelii. Św. Paweł mówi o “wierze, która działa przez miłość.” (Ga 5,6) “Nawrócenie przygotowuje nas do poznania Bożego działania wśród nas, do modlenia się słowami natchnionymi przez Boga, do przyjmowania sakramentu Pokuty i Eucharystii i do czcić Boga w duchu i prawdzie. Nawrócenia prowadzi do kościelnej wspólnoty w Chrystusie, który jest głową Jego Ciała, czyli Kościoła; nawrócenie idzie w kierunku społecznej solidarności ze wszystkim, których Chrystus kocha, a szczególnie z biednymi i potrzebującymi. Nawrócenie przynosi nowe życie, życie, które usuwa jakikolwiek podział między wiarą a postępowaniem w codziennym życiu, stąd Chrześcijanie dają świadectwo o Chrystusie we wszystkich okolicznościach swojego życia.

Św. Paweł jako Homileta.
 
Pawłowe spotkanie Boga i w konsekwencji jego nawrócenie mieściło się w odpowiednich planach Boga, które zmierzało ku nawróceniu pogan. (Ga 1, 16 oraz „ Kościół w Ameryce”, 8) Pawłowe głoszenie Ewangelii, które dostosowane było do różnych miast, przez które podróżował, pozostaje modelem dla głoszenia Ewangelii w każdej epoce. Celem jego kazań jest, między innymi, częste wysławianie chwały Bożej za dar przebaczenia i zbawienia oraz wspominanie o jego ciężkiej pracy fizycznej, by nie obarczyć ludzi, którym służył i dawanie osobistego świadectwo przykładu jego życia “w Chrystusie.” (1Tes 2, 11-12)

Św. Paweł jako Wychowawca.
 
“Wszystko układajmy po myśli Chrystusa.” Św. Paweł nie tylko nauczał prawdy wiary; nauczał też ludzi jak modlić się i by zawsze w modlitwie polegać na mocy Ducha Świętego, by nasze modlitwy były skuteczne. (1 Kor 12, 13 i „Kościół w Ameryce” 29) Paweł był mistykiem, dlatego wszystkich zapraszał do kontemplowania tajemnic objawionych w Chrystusie, by przyjąć sposób poznawania otwartego dla tych wszystkiego, którzy żyją w Duchu Świętym. Obecne wydanie „The Catholic New World” jest poświęcone właśnie katolickiemu wychowaniu; modlitwa jest częścią tego wychowania. Kościół prowadzi szkoły, katechetyczne programy i inne posługi duszpasterskie, by nauczać tutaj i na całym świecie, kim rzeczywiście jest Chrystus. Celem całego tego nauczania jest pomoc ludziom, by mogli żyć z godnością i wspaniałomyślnością w życie doczesnym i by stawali się świętymi na zawsze. Wierzę, że św. Paweł byłby dumny z naszych katolickich szkół i naszych katechetycznych programów!

Św. Paweł jako Zarządca

Przy końcu wielu z jego listów, Paweł zwraca się z prośbą o pomoc dla biednych i dla Kościołów oddalonych daleko od ludzi, do których adresował te listy. (Flp 4, 10-20) “Kościół w Ameryce musi włączyć w swoje duszpasterskie inicjatywy solidarność z uniwersalnym Kościołem, by skierować się ku biednym i odrzuconych z jakiegokolwiek powodu. Postawą Kościoła powinno być nastawienie się na takie wartości jak: pomoc, promocja, wyzwolenie i braterstwo.” (“Kościół w Ameryce”, 58). Okazywanie miłości biednym to spotykanie zmartwychwstałego Chrystusa. Przekonany jestem, że gdyby św. Paweł podróżował dzisiaj przez powiaty Cook i Lake, z pewnością złożyłby ofiarę na Coroczną Katolicką Kwestę, która rozpocznie się w przyszłym miesiącu!
Św. Paweł uczy, że wszystko jest łaską, czyli wszystko jest darem. Gdy otrzymujemy jakiś podarunek, mówimy: „dziękuję”. Gdy otrzymujemy dar łaski Bożej, całe nasze życia powinno wyrazić naszą wdzięczność Bogu. “Przeto, umiłowani moi, skoro zawsze byliście posłuszni, zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem nie tylko w mojej obecności, lecz jeszcze bardziej teraz, gdy mnie nie ma. Albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia i działania zgodnie z Jego wolą.” (Flp 2, 12)

 
Wraz ze św. Pawłem, modlę się, by łaska Boża i pokój mieszkał w was wszystkich jak również we wszystkich tych, których kochacie.

Wasz szczerze oddany w Chrystusie,

Francis Kardynał George, OMI
Arcybiskup Chicago