PrzesŁanie KardynaŁA 2009

1 grudnia 2009 r.

Co św. Józef robi; Kim jest św. Józef?

Mój dziadek, Jakub George, umarł 5 grudnia 1913 r. wtedy jego syn, mój ojciec, miał tylko dziesięć lat. Chociaż nigdy nie znałem mojego dziadka, posiadam święty obrazek wydrukowany w Misyjnej Drukarni w Techny, który mój ojciec trzymał w swoim modlitewniku. Na jednej stronie tego obrazka jest podana data urodzin i data śmierci mojego dziadka, a na drugiej stronie jest obrazek św. Józefa na jego łożu śmierci z napisem „Św. Józef, Patron Dobrej Śmierci.”

Święty Józef zmarł w czasie pomiędzy powrotem Świętej Rodziny z Egiptu do Nazaretu a rozpoczęciem życia publicznego Jezusa. Przyjmuje się, że Jezus i Maria byli przy jego śmierci. Otoczony przez jego żonę i dziecko przeszedł z życia doczesnego na łono Abrahama, do otchłani ojców, by dołączyć się do Adama i Ewy, patriarchów i sędziów i oczekiwać otwarcie bram nieba dzięki ukrzyżowaniu i śmierć Jezusa kilka lat później. My również powinni się modlić do św. Józefa, by i przy naszej śmierci była Maryja z Jezusem, byśmy mogli przyjąć sakramenty Kościoła i umierali w obecności tych, którzy modlić się będą o naszą wieczność.

Święty Józef, który troszczył się o Maryję i Jezusa jest również obrońcą Kościoła Powszechnego. Gdy czytam uważnie listy przesłane do mnie w ostatnim miesiącu wszystkie troski i zmartwienia opisane w nich oddałem w ręce św. Józef, by ich ochraniał. W większości tych listów to prośby o modlitwę za chorych członków rodziny, za tych, którzy stracili pracę lub o zdanie egzaminów w szkole. W wielu wypadkach proszą o modlitwę za swoich synów i córki, które odeszły daleko od praktyki wiary katolickiej. Inni prosili o modlitwę za swoich przyjaciół lub za rodziny uzależnione od narkotyków albo hazardu. Bardzo wielu poza swoją najbliższą rodziną modli się o pokój na świecie, o większą miłość, hojność i sprawiedliwość w społeczeństwie, za dusze opuszczone i o “pogłębienie życia duchowego dla księży z Chicago.”
To są modlitwy uczniów Jezusa tych, których pragnienia łączą się z wolą Bożą dla Jego ludu. Ci wszyscy są bardzo bliscy świętemu Józefowi.

Święty Józef broni Kościoła i pomaga nam dobrze umierać. To jest, co on robi, ale kim on był? Ma przydomek “człowieka uczciwego.” A Ewangelia według św. Mateusza nazywa go „człowiekiem sprawiedliwym” (Mt 1,:19), ale również nazywano go „człowiekiem cichym”. Więcej możemy dowiedzieć się o nim przez obserwację tych, z kim jest spokrewniony, przez krew albo w planie Boga dla zbawienia świata. Ewangelia według św. Mateusza rozpoczyna się “genealogią Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.” Lista przodków Jezusa kończy się na “Józefie, mężu Maryi, która porodziła Jezusa zwanego Chrystusem.” W Ewangelii według św. Łukasza, Jezus genaologicznie jest połączony z “Adamem, Synem Bożym.” Józef jest umieszczony w spisie jako ostatnie łącze wiążące Jezusa z jego własnych ludem, narodem wybranym i z całą rodziną ludzką. On pomaga nam dojść do naszych korzeni, do początków rodu ludzkiego i do Kościoła.

Józef odkrył swoje miejsce w planie Bożym dla zbawienia świata dopiero wtedy, kiedy stanął wobec brzemienności Maryi, gdy zdecydował oddać jej wolność i chciał zrobić to dyskretnie i spokojnie (Mt 1;18-19). Bóg przygotowywał Maryję do jej roli, ale ani Bóg ani Maryja nie zapytali Józefa, co o tym myśli. Józef ufał Bogu i Maryi, to właśnie umożliwiło Bogu, do zaproszenia go znowu do boskiego planu. Dzięki ingerencji “Bożego posłańca – anioła”, Józef zrozumiał, że Izajaszowe proroctwo o dziewicy noszącej syna zostało spełnione właśnie w Maryi. Dlatego nie powinien usunąć się z jej życia, ale raczej pokochać i chronić Maryję i jej dziecko. Józef, więc przyjął odpowiedzialność zarówno za Maryję jak i za Jezusa, któremu nadał imię wybrane przez samego Boga (Mt 1:21). Jak święci Boga w każdym wieku, tak Józef chce przede wszystkim spełniać wolę Bożą. Właśnie wolą Bożą było dać mu za żonę Matkę Zbawiciela i jej syna jako jego własnego. W tych wyjątkowych okolicznościach, Józef okazał się zarówno biednym jak i wspaniałomyślnym. Józef przychylił się do bożego planu, by utrzymać w tajemnicy, kim Jezus jest aż do momentu, kiedy Jezus sam rozpoczął ukazywać światu, kim on jest.

Przy narodzeniu Jezusa Józef był obecny, jak również podczas jego obrzezania, przy jego ofiarowaniu w świątyni, przy wizycie Trzech Mędrców i przy ucieczce do Egiptu. Będąc posłuszny Bogu, Józef dzięki swoje pracy i miłości stworzył dom dla Mary i Jezusa w Nazarecie i pomógł Jezusowi wzrastać i stawać się silnym i pełen mądrości (Lk 2: 39). Józef dojrzewał, jak każdy mąż wraz z jego żoną, gdy przeżywali tragiczny moment zagubienia się Jezusa w świątyni jerozolimskiej (Lk 2: 41-51). Dojrzewał również w wtedy, gdy Jezus przypomniał zarówno Maryi jak i jemu, że i on musi pełnić wolę Ojca nade wszystko. Odpowiedź Jezusa na niepokojące pytanie jego matki, nie były ubliżające ani też odpowiedzią na poziomie dziecka. Jeszcze raz należy podkreślić, że Bóg działa nie prosząc ludzkiego pozwolenia, nawet od tych, którzy kochają go.

Józef znika ze stron Pisma Świętego w ciszy. W przeciwieństwie do patriarchów dawniej, Abraham, Izajasza i Jakuba, którego pogrzeb na Hebronie albo w Szechem jest zapisany w Piśmie Świętym, natomiast miejsce pochówku Józefa jest nieznane. On był biednym, zupełnie oddanym jego pracy jako sługa Boga. Kiedy wykonał swe zadanie, znikł z ziemi ale pozostał w sercu Maryi i w sercu jego syna. Ponieważ oddał się całkowicie Bożej Woli dla nas, Józef ma również miejsce w naszych sercach.

W ubiegłym tygodniu, karmelitański klasztor w Des Plaines obchodził pięćdziesięciolecie swego istnienia. Klasztor jest poświęcony świętemu Józefowi i tak, jak św. Józef, kontemplacyjne zakonnice są poświęcone dla misji Kościoła.
W Archidiecezji znajdują się dwa kontemplacyjne klasztory sióstr. Siostry Klaryski żyją zgodnie z reguła św. Franciszka i św. Klaretanki zgodnie z regułą św. Klary żyją w ich klasztorze w Lemont oraz kontemplacyjna gałąź Matki Teresy Misjonarki Miłosierdzia przy parafii św. Prokopiusza w Pilsen. Archidiecezja jest niezmierzenie błogosławiona dzięki obecności tych kontemplacyjnych klasztorów sióstr. Często prosimy ich, by modlili się za nami. Podczas tego Adwentu, gdy razem czekania na przyjście Pana, pamiętajmy o tych kontemplacyjnych siostrach w naszym modlitwach. Dzięki tej kontemplacyjnej ciszy, one codziennie wchodzą w tajemnicze życie Boga, a ich przykład niech daje nam odwagę, by robić podobnie, a szczególnie podczas okresu adwentowego.

Niech św. Józef strzeże ich, jak chronił Maryję i Jezusa; i niech św. Józef uczy nas jak wzrastać w miłości do jego żony i jej boskiego syna w głębi naszych serc aż do śmierci, gdy spotkamy Jezusa, Maryję i Józefa i żyć będziemy z nimi na zawsze w domu Ojca.
Życzę wam błogosławionego Adwent!

Wasz szczerze oddany w Chrystusie,

Francis Kardynał George, OMI
Arcybiskup Chicago